UT3.sk

Jano odwraca finał na Terminalu czterema rakietami

Gdy hemeroid był o krok od wygranej, Jano odpowiedział czterema eliminacjami bez riposty.

Pięciu graczy, arena DM-1on1-Terminal i cel trzydziestu punktów: tak rozpoczął się Normal Deathmatch 14 października 2026 roku. Jano, hemeroid, Doskok, Trefa i Granatnik walczyli przez 619 sekund, czyli dziesięć minut i dziewiętnaście sekund. W logu znalazło się 113 zabójstw przeciwników, jedenaście śmierci od własnych działań i sześć zmian prowadzenia. Rocket Launcher rządził na mapie, ale zbyt bliski wybuch własnej rakiety oznaczał stratę punktu. hemeroid w końcówce wyszedł na 27:25, lecz mecz zakończył się wynikiem 30:27 dla Jano. O zwycięstwie przesądził nie spokojny marsz lidera, lecz seria zwrotów akcji aż do ostatniej sekundy.

Pierwsza krew i szybka odpowiedź

Jano otworzył wynik w 14. sekundzie, trafiając Trefa z Rocket Launchera. hemeroid odpowiedział w 22. sekundzie zabójstwem Doskok. W 31. sekundzie Jano wyeliminował hemeroid, a w 37. ponownie Trefa i miał już trzy punkty. Trefa w 47. sekundzie trafił Jana Flak Cannonem, przypominając, że na Terminalu nikt nie jest nietykalny.

W 86. sekundzie hemeroid rakietą zlikwidował Jana i wyrównał na 4:4. Jano odzyskał przewagę i w 114. sekundzie prowadził 7:5. Dwie osobliwe śmierci zapisano w 84. sekundzie: Trefa i Doskok zostali zmiażdżeni, tracąc po punkcie bez zasługi przeciwnika. Najdłuższa przerwa między zabójstwami rywali wyniosła zaledwie osiemnaście sekund po zdarzeniu z 68. sekundy. Nawet chwila ciszy nie trwała tu długo.

Sześć trafień i rachunek za własne rakiety

W 124. sekundzie Jano zginął od własnej rakiety i z siedmiu punktów zostało mu sześć. hemeroid wykorzystał okazję, eliminując w 132. sekundzie Trefa i Doskok, co przyniosło Double Kill. W 148. i 154. sekundzie zabił Jana, ale przy obu akcjach log notuje także jego własną śmierć od rakiety. Dzięki temu wynik nadal był bliski remisu.

Potem Jano rozpoczął najdłuższą serię spotkania. Od 164. sekundy dwukrotnie zabił hemeroid, trzykrotnie Doskok i raz Trefa — sześciu przeciwników z rzędu. Trafienie Trefa w 178. sekundzie oznaczało Double Kill, a do 197. sekundy Jano zebrał trzynaście punktów. Statystyka wyznacza serię na okres 164–203 sekund i nie podaje rywala, który ją zakończył. W 203. sekundzie Jano stracił kolejny punkt od własnej rakiety. Sukces miał więc dość wybuchową cenę.

Siedem punktów przewagi zaczyna topnieć

Jano nadal trafiał, zdobywając Double Kille w 234. i 251. sekundzie, oba z udziałem hemeroid jako ofiary. Po tej drugiej akcji prowadził z nim już 17:10. Siedem punktów wydawało się sporą zaliczką, lecz w 259. sekundzie znów pomógł przeciwnikom, zabijając się własnym Rocket Launcherem. Bardzo ofensywny styl zwiększał liczbę trafień i błędów jednocześnie.

hemeroid krok po kroku wracał do rywalizacji. Między 305. a 398. sekundą zdobywał punkty na Granatnik, Doskok, Trefa i Janie. W 398. sekundzie trafił Jana i doprowadził do 19:19. Pozostali również zmieniali przebieg walk: Doskok używał Link Guna, Flak Cannona i Enforcera, a Granatnik zanotował pierwsze zabójstwo w 304. sekundzie i szczególnie dobrze radził sobie Flak Cannonem. To był prawdziwy Deathmatch pięciu graczy, a nie zamknięty pojedynek liderów.

hemeroid przejmuje prowadzenie

Po remisie 19:19 Granatnik wyeliminował Jana w 404. sekundzie, hemeroid w 409. i Doskok w 411., zdobywając Double Kill. Jano w 420. sekundzie ponownie stracił punkt od własnej rakiety. hemeroid w odpowiedzi zlikwidował Doskok w 444. sekundzie i Granatnik w 446.; drugi trafiony cel dał Double Kill oraz prowadzenie 21:18 nad Janem.

Jano odgryzł się, eliminując hemeroid w 452. sekundzie i Doskok w 464. Granatnik ponownie namieszał: w 500. i 501. sekundzie zabił kolejno hemeroid i Jana, notując następny Double Kill. Rakieta Jana przeciwko hemeroid w 539. sekundzie przyniosła wynik 24:23. Granatnik skończył z dwunastoma punktami i zerem samobójstw, a Doskok zajął trzecie miejsce z dziewiętnastoma punktami. Obaj aktywnie wpływali na losy czołówki.

Siedemnaście sekund, które odmieniły finał

Dziesiąta minuta była najbardziej intensywna: piętnaście zabójstw między 540. a 599. sekundą. W 567. sekundzie hemeroid z Rocket Launchera trafił Jana z 36,7 metra, ustanawiając rekord dystansu i remisując na 25:25. W 572. sekundzie zabił Trefa i Granatnik, zdobył Double Kill i wyszedł na 27:25. Jano zmniejszył stratę do 26:27 Flak Cannonem w 576. sekundzie. W 595. sekundzie Trefa wykonał jedyny headshot spotkania, trafiając Granatnik ze Sniper Rifle z dystansu zaledwie 3,2 metra.

Na ostatnie siedemnaście sekund Jano zachował decydujący atak. W 601. sekundzie rakietą zabił hemeroid i wyrównał do 27:27. W 605. trafił Trefa, w 615. Doskok, a w 618. Granatnik. Ostatnia eliminacja przyniosła Double Kill i upragniony trzydziesty punkt. hemeroid nie zdążył odpowiedzieć. Cztery trafienia bez riposty dały Janowi zwycięstwo 30:27.

Momenty meczu

• Jano zdobył First Blood na Trefa rakietą w 14. sekundzie.
• hemeroid wyeliminował Trefa i Doskok w 132. sekundzie, uzyskując Double Kill.
• Jano miał serię sześciu zabójstw w okresie 164–203 sekund; nie wskazano przeciwnika, który ją zakończył.
• Po trafieniu w 251. sekundzie Jano prowadził nad hemeroid 17:10.
• hemeroid wyrównał w 398. sekundzie do 19:19 i wyszedł na 27:25 w 572.
• hemeroid trafił Jana z rekordowych 36,7 metra w 567. sekundzie.
• Trefa zdobył jedyny headshot przeciwko Granatnik w 595. sekundzie.
• Jano zdobył cztery zabójstwa od 601. do 618. sekundy i zwyciężył 30:27.

Trzy punkty różnicy nie oddają skali emocji. Jano zabił 36 przeciwników, lecz sześć razy zginął od własnych rakiet i stracił przez to sześć punktów, kończąc dokładnie na trzydziestu. hemeroid uzyskał 29 zabójstw, dwa samobójstwa i osiem natychmiastowych rewanżów, najwięcej spośród wszystkich. Doskok był trzeci z dziewiętnastoma punktami, Trefa czwarty z czternastoma, a Granatnik piąty z dwunastoma. Rocket Launcher spowodował sześćdziesiąt ze 113 zabójstw rywali, więcej niż wszystkie pozostałe bronie razem. Nie sama broń dała jednak puchar. Jano w siedemnastu końcowych sekundach znalazł cztery cele i wykorzystał okazję, gdy na kolejną odpowiedź nie było już czasu.